อะไรคือความแตกต่างที่แท้จริงระหว่างมีดตัดแบบกิโยติน มีดเจาะ และมีดตัดรูปตัว V?
มีดตัดแต่ละชนิดเปิดฝาซิการ์ในปริมาณที่ต่างกัน และส่งผลต่อการดึงควัน (draw) ตามไปด้วย กิโยตินตัดเป็นแผ่นเรียบและให้ลมผ่านได้มากที่สุด มีดเจาะเอาวงกลมเล็ก ๆ ออกและรวมควันให้เป็นลำแคบลง ส่วนมีดตัดรูปตัว V เอาส่วนที่เป็นรูปลิ่มออก ซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างสองแบบและพาควันไปกระทบเพดานปาก
มีดตัดแต่ละแบบทำอะไรกับฝาซิการ์บ้าง?
ฝา (cap) คือส่วนของใบยาห่อที่ปิดสนิทอยู่ที่หัวซิการ์ และต้องเปิดออกก่อนที่อากาศจะผ่านเข้าไปได้ เครื่องมือทั้งสามแบบเปิดฝาด้วยวิธีที่ต่างกัน กิโยตินใช้ใบมีดหนึ่งหรือสองใบปิดเข้าหากันที่หัวซิการ์ในการเคลื่อนไหวครั้งเดียว ตัดผ่านตรงและเอาทุกอย่างเหนือเส้นตัดออกเป็นแผ่นเดียว มีดเจาะเป็นทรงกระบอกกลวงขนาดเล็กที่มีขอบคม กดลงไปแล้วบิด จะเอาแท่งทรงกลมออกมาแทนที่จะเป็นแผ่น ทำให้ฝาส่วนที่เหลือยังตั้งอยู่รอบรูกลม มีดตัดรูปตัว V ซึ่งบางครั้งเรียกว่า cat's-eye มีใบมีดรูปลิ่มที่กดรอยบากเข้าไปในฝาโดยไม่เอาเนื้อวัสดุออกมากนัก เหลือรอยกรีดรูปเครื่องหมายถูกโดยที่ผนังฝายังตั้งอยู่ทั้งสองข้าง
รูปทรงของช่องเปิดเปลี่ยนการดึงควันอย่างไร?
กิโยตินให้พื้นที่หน้าตัดเปิดกว้างที่สุดในสามแบบ นี่คือเหตุผลที่มันให้การดึงควันที่สม่ำเสมอและเต็มปากที่สุดด้วย เพราะอากาศเคลื่อนผ่านความกว้างเต็มของส่วนที่เคยเป็นฝา มีดเจาะเปิดวงกลมขนาดคงที่และเล็ก ไม่ว่าซิการ์จะมีขนาดใหญ่เพียงใด ดังนั้นการดึงควันจะไหลผ่านช่องที่แคบกว่าและให้ความรู้สึกเข้มข้นกว่า มักจะอุ่นกว่าที่ลิ้นด้วย มีดตัดรูปตัว V อยู่กึ่งกลางระหว่างสองแบบ รอยบากมีขนาดเล็กกว่าแผ่นที่กิโยตินตัดออก แต่เนื่องจากผนังของรอยตัดยังคงสภาพอยู่และเอียงเข้าด้านในเล็กน้อย ควันจึงถูกส่งขึ้นไปทางเพดานปากแทนที่จะกระจายแบนออก
เมื่อเทียบกันแล้ว ทั้งสามแบบต่างกันอย่างไร
| มีดตัด | เอาอะไรออก | ขนาดช่องเปิด | ความรู้สึกของการดึงควัน | มักเหมาะกับ |
|---|---|---|---|---|
| กิโยติน | แผ่นเรียบจากทั้งฝา | ใหญ่ที่สุด และปรับได้ | เต็ม สม่ำเสมอ เย็นกว่า | ขนาดวงแหวนใดก็ได้ ส่วนฝาปลายแหลมให้ตัดต่ำลงไปตรงจุดที่ค่อย ๆ แคบลง |
| มีดเจาะ | แท่งทรงกลมขนาดเล็ก | คงที่และเล็ก | แคบ เข้มข้น อุ่นกว่า | ขนาดวงแหวนที่แคบกว่า ฝาทรงกลม |
| มีดตัดรูปตัว V | รอยบากรูปลิ่ม | เล็กถึงปานกลาง | พุ่งขึ้นไปทางเพดานปาก | ฝาทรงกลม ความรู้สึกแบบกึ่งกลาง |
มีดตัดแบบไหนเหมาะกับรูปทรงซิการ์แบบใด?
ซิการ์ที่มีฝากลมแบนราบ (ทรงพาเรโฮ) รับการตัดได้ทั้งสามแบบอย่างเรียบร้อย เพราะฝาอยู่ตรงกลางและมีพื้นที่แบนชัดเจนให้ทำงานด้วย ฝาปลายแหลม อย่างทรงตอร์ปิโด เบลิโคโซ หรือพีระมิด จะค่อย ๆ แคบลงไปจนถึงจุดปลาย และการเจาะหรือตัดรูปตัว V ที่ทำใกล้จุดปลายนั้นมักจะเปิดได้น้อยเกินไปหรือพลาดจุดกึ่งกลางของส่วนที่ค่อย ๆ แคบลงไปเลย กิโยตินที่ตัดต่ำลงไปในจุดที่ส่วนแคบนั้นกว้างขึ้นแล้ว เป็นตัวเลือกที่ยอมรับความผิดพลาดได้มากกว่าสำหรับทรงเหล่านี้ หากไม่แน่ใจว่าซิการ์ในมือเป็นทรงไหน คู่มืออ้างอิงทรงซิการ์ จะอธิบายว่าฝาและลำตัวทรงต่าง ๆ มีลักษณะอย่างไรจริง ๆ
ขนาดวงแหวน (ring gauge) เปลี่ยนความเหมาะสมของมีดตัดหรือไม่?
เปลี่ยนมากกว่าที่คนส่วนใหญ่คาดไว้ เพราะมีดเจาะเป็นเครื่องมือเดียวที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางคงที่ไม่ว่าจะใช้กับซิการ์แบบใด รูเจาะขนาด 7 ถึง 9 มิลลิเมตรคิดเป็นสัดส่วนที่มากของพื้นที่ฝาทั้งหมดบนซิการ์ที่มีวงแหวนแคบ จึงเปิดการดึงควันได้กว้างขวางในกรณีนั้น แต่รูขนาดเดียวกันบนซิการ์ที่มีวงแหวนกว้างกลับเป็นเพียงเศษส่วนเล็ก ๆ ของฝา และการดึงควันอาจแน่นกว่าที่ตั้งใจไว้ นี่คือเหตุผลหนึ่งที่ ขนาดวงแหวนเปลี่ยนสิ่งที่ซิการ์มอบให้ มากกว่าแค่เวลาการเผาไหม้ มีดตัดที่คุณเลือกใช้มีผลเกี่ยวเนื่องกับเรื่องนี้ด้วย กิโยตินไม่พบปัญหานี้ เพราะปริมาณที่ตัดออกจะปรับตามขนาดของซิการ์ที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ขนาดเครื่องมือที่คงที่
มีดตัดเปลี่ยนรสชาติของซิการ์จริง ๆ หรือไม่?
ไม่เปลี่ยนองค์ประกอบทางเคมีของควัน ไม่มีมีดตัดใดเปลี่ยนสิ่งที่กำลังเผาไหม้อยู่ สิ่งที่เปลี่ยนคือปริมาณและทิศทาง และนั่นส่งผลต่อสิ่งที่รับรู้ว่าเป็นรสชาติจริง เพราะการดึงควันที่กว้างและกระจายสม่ำเสมอจะสัมผัสลิ้นในบริเวณที่มากกว่าลำควันแคบที่ไหลผ่านรูเจาะ และมุมที่พุ่งขึ้นของมีดตัดรูปตัว V จะส่งควันไปทางด้านหลังของลำคอมากกว่าการตัดแบบแบน สิ่งนี้เกี่ยวข้องโดยตรงกับการเรโทรเฮล ซึ่งที่จริงแล้วเป็นเรื่องของปริมาณควันที่ไปถึงจมูกผ่านทางด้านหลังของปากมากกว่าด้านหน้า คนสองคนที่สูบซิการ์ตัวเดียวกันแต่ตัดต่างกัน อาจบรรยายความแรงหรือทิศทางของมันแตกต่างกันจริง ๆ โดยที่ไม่มีใครรับรู้รสชาติผิดไปจากที่เป็น
สำคัญกว่าการดูแลใบมีดให้คมอยู่เสมอหรือไม่?
สำคัญน้อยกว่าที่คนคิดกัน ใบมีดที่ทู่จะฉีกมากกว่าตัด ไม่ว่าจะใช้เครื่องมือแบบใดในสามแบบนี้ และฝาที่ถูกฉีกจะเริ่มต้นแบบเดียวกันเสมอ คือใบห่อจะเริ่มคลายตัวออกขณะสูบ ไม่ว่าเครื่องมือจะเหมาะกับซิการ์นั้นเพียงใด กิโยตินที่ใบมีดเสียความสมดุลจะบีบด้านหนึ่งของฝาก่อนที่จะตัดผ่านอีกด้าน ทำให้เกิดช่องเปิดที่เบี้ยว มีดเจาะหรือมีดตัดรูปตัว V ที่มีเศษยาสูบตกค้างจากการตัดครั้งก่อนจะลากแทนที่จะตัดในครั้งต่อไป การเช็ดใบมีดและตรวจสอบว่ายังตัดได้สะอาดอยู่แก้ปัญหาการดึงควันได้มากกว่าการเปลี่ยนเครื่องมือเสียอีก ส่วนที่เหลือของการเปิดฝาให้สะอาดและสิ่งที่ตามมาหลังจากนั้น อยู่ในวิธีตัดและจุดไฟซิการ์
มีแบบใดแบบหนึ่งที่ดีกว่าจริง ๆ หรือไม่?
ไม่มีแบบใดที่ชนะไปเลยแบบเบ็ดเสร็จ ทั้งสามแบบแลกเปลี่ยนกันเอง: การไหลของลมแลกกับความเข้มข้นแลกกับทิศทาง และแบบที่คุณจะเลือกใช้ก็เปลี่ยนไปตามซิการ์ที่อยู่ตรงหน้า การดึงควันที่กว้าง เย็น และง่าย บนซิการ์วงแหวนใหญ่เหมาะกับกิโยติน ส่วนซิการ์ที่แคบกว่าซึ่งสูบในช่วงเวลาสั้นกว่าอาจเหมาะกับมีดเจาะพอดี เพราะมันรวมควันให้เข้มข้นแทนที่จะเปิดกว้าง หากคุณมีมีดตัดมากกว่าหนึ่งแบบติดตัวไว้ การจดบันทึกว่าใช้การตัดแบบไหนคู่กับความคิดเห็นที่มีต่อการดึงควัน เป็นหนึ่งในวิธีที่เชื่อถือได้ไม่กี่วิธีในการเห็นแบบแผนของตัวเองจริง ๆ แทนที่จะเดาจากความทรงจำ นี่คือรายละเอียดเล็ก ๆ ต่อซิการ์แต่ละตัวที่สมุดบันทึกการชิมอย่างของ Paradigm ถูกสร้างมาเพื่อเก็บไว้ เพื่อให้คุณกลับมาตรวจดูได้หลังจากบันทึกไปสิบกว่ารายการ แทนที่จะพึ่งพาความทรงจำจากการสูบครั้งใดครั้งหนึ่ง
สรุปโดยย่อ
- กิโยตินตัดฝาทั้งหมดออกเป็นแผ่นเรียบและให้ลมผ่านได้มากที่สุดในสามแบบ
- มีดเจาะเอาวงกลมเล็ก ๆ ขนาดคงที่ออก ทำให้การดึงควันรวมเป็นลำแคบลง
- มีดตัดรูปตัว V ตัดเป็นรูปลิ่มที่เหลือผนังฝาตั้งอยู่และพาควันขึ้นไปทางเพดานปาก
- ฝาปลายแหลม อย่างทรงตอร์ปิโดหรือเบลิโคโซ เหมาะกับการตัดแบบกิโยตินที่ตัดต่ำลงไปในส่วนที่ค่อย ๆ แคบลง มากกว่าการเจาะหรือตัดรูปตัว V ใกล้จุดปลาย
- ใบมีดที่ทู่หรือสกปรกก่อให้เกิดปัญหาการดึงควันมากกว่าการเลือกระหว่างสามแบบนี้เสียอีก