Bir puronun baştan yanlış gitmemesi için doğru kesme ve yakma yöntemi nedir?
Kapağın aşağı doğru kıvrıldığı omuzun üstünden kesin ve gerektiğini düşündüğünüzden daha azını alın; genellikle birkaç milimetre yeterlidir. Ayağı, aleve değdirmeden yakınında tutup kenar eşit şekilde parlayana kadar döndürerek tütsüleyin, ardından tam olarak tutuşmadan çekin. Yanma ve çekiş sorunlarının çoğu bu iki adıma dayanır.
Tam olarak nereden kesmeliyim ve ne kadar almalıyım?
Kapak puronun baş kısmında yer alır ve omuz, bu yuvarlak kapağın düz gövdeye dönüştüğü noktadır. Kesimi bu noktanın üstünden, kapağın düz kısmından yapmak istersiniz; omuzun kendisine inmemelisiniz. Çok aşağıdan keserseniz, sarma yaprağının en sıkı sarıldığı yeri kesmiş olursunuz ve bu, içerken sarmanın çözülmeye başlamasına yol açabilir.
Doğal hissettirenden daha azını alın. Dolguyu ortaya çıkarmak için genellikle birkaç milimetre yeterlidir; çekiş sıkı hissettirirse her zaman ikinci, ince bir dilim daha kesebilirsiniz ama sarma bir kez gittiğinde geri konamaz. Daha geniş bir halka ölçüsü biraz daha büyük bir kesime tolerans gösterir; dar bir puro ise cömert bir kesimin cezasını neredeyse anında gevşek, sıcak bir çekişle verir.
Kesmeden önce kapağa bakın. Çoğu kapak yuvarlaktır ama bazıları sivridir (torpedo veya belicoso şekli) ve bu tip purolarda kesimi sivri ucun ötesinde, daralan kısmın daha aşağısına yapmanız gerekir; aksi halde kapağı açmak yerine tamamen kesip atmış olursunuz.
Giyotin, delici (punch) veya V kesici kullanmam fark eder mi?
Birinin doğru olduğu anlamında değil. Her araç puroyu farklı şekilde açar ve çekişin hissini değiştirir. Giyotin en geniş, en düz açıklığı verir. Delici, küçük dairesel bir parça çıkarır ve çekişi daha dar bir akışta yoğunlaştırır. V kesici ise kapağa kama şeklinde bir kesim açar ve dumanı dile değil damağa yönlendirir. Hiçbiri kötü sarılmış bir puroyu düzeltmez ve hiçbiri "ileri seviye" seçenek değildir — bu bir tercih meselesidir ve halka ölçüsüne göre purodan puroya değişebilir. Her birinin mekaniği ve hangi boyutun hangi puroya uyduğu giyotin, delici ve V kesici karşılaştırması yazısında anlatılıyor.
"Ayağı tütsülemek" tam olarak ne demek ve neden doğrudan yakamıyorum?
Tütsüleme, çoğu insanın atladığı adımdır ve purunun sonraki bir saat boyunca eşit yanıp yanmayacağını belirleyen adım budur. Ayağı alevin hemen üstünde, tütünü ısıtacak kadar yakın ama alevin sarmaya doğrudan değmeyeceği kadar uzakta tutun ve yavaş, sürekli bir şekilde döndürün. Amacınız, herhangi bir kısım gerçekten tutuşmadan önce tüm çevreyi ısıtmaktır.
Bunu atlayıp alevi doğrudan ayağa değdirirseniz, alevin ilk değdiği taraf önce tutuşur. Bu erken başlangıç giderek büyür: bir taraf içimin geri kalanında daha hızlı yanar, yanma çizgisi çapraz ilerler ve içicilerin çakmakla tüm puro boyunca düzeltmeye çalıştığı, çarpık, kano biçimli bir ayakla karşılaşırsınız. Eşit tütsülemek, sonradan düzensiz bir yanmayı düzeltmekten çok daha kolaydır — çoktan bozulmuş bir yanmanın çözümleri yaygın puro yanma ve çekiş sorunları yazısında ama tütsülemenin amacı zaten bunlara hiç ihtiyaç duymamaktır.
Gerçekte ne tür bir alev kullanmalıyım?
Temiz, kokusuz bir alev: tercihen bütan. Yumuşak tek alevli bir çakmak da meşale tipi bir çakmak da işe yarar; meşale tipi daha hızlıdır ve açık havada daha iyi başa çıkar. Alev türünden daha önemli olan, içindeki maddedir. Çakmak sıvısı, kokulu mumlar ve parafin bazlı kibritler, tütsüleme sırasında sarmaya geçen kimyasal bir koku taşır ve eğer tamamen yanıp gitmezse bunu ilk birkaç nefeste tadarsınız. Kibrit kullanıyorsanız, önce kükürtlü ucun tamamen yanmasını bekleyin.
Sadece bir noktası kararmış olmadığını, gerçekten yandığını nasıl anlarım?
Alevi uzaklaştırın ve ayağa bakın. Ortasında sönük, hâlâ soluk renkli yanmamış tütünle çevrili siyah bir leke değil, tüm kenar boyunca uzanan tam ve eşit bir turuncu halka görmek istersiniz. Halkanın bir kısmı koyuysa o bölüm tutuşmamıştır; bunu tamamlanmış saymadan önce birkaç saniye daha tütsülemek ve bir iki nazik çekiş yapmak işe yarar. Ayağa, yüzünüzden uzağa doğru hafifçe üflemek de aynı şeyi gösterir: tüm halka size doğru eşit şekilde parlamalıdır.
Bu konuda titiz olmaya değer, çünkü tüm içim boyunca yanma üzerinde tam kontrole sahip olduğunuz tek an budur. Bundan sonra yanma çizgisi, tütünün ve çekişinizin ona söylediğini yapar; temiz, eşit bir yakış, ilk üçte birin, ilk dakikadan itibaren çarpık bir yanmayla boğuşmak yerine harmanın gerçekte nasıl bir tat vermesi gerektiğini size gösterme şansını en üst düzeye çıkarır. O ilk bölümün ne göstermesi gerektiği puronun üç bölümü boyunca neden değiştiği yazısında anlatılıyor.
İlk çekiş nasıl hissettirmeli?
Biraz direnç olmalı ama hava yine de hareket etmeli — hafifçe sıkıştırılmış bir pipetten çekmek gibi; ne tamamen düzleşip kapanmış ne de bir bilyeyi üfleyebileceğiniz kadar geniş. Neredeyse tamamen kapalı hissettiren bir çekiş, kor oluşurken birkaç nefes daha atmayı gerektirebilir; ama sürekli havasız kalan bir çekiş genellikle içeride sıkı paketlenmiş bir dolgu tıkacı olduğu anlamına gelir ve bunu hiçbir yeniden yakma düzeltmez. Neredeyse hiç direnç olmaması ise sıcak ve hızlı yanma eğilimindedir ve düzgün dirençli bir çekişin tuttuğu tadı tutmaz.
Nefese çekmeyin. Puro dumanı ağza çekilip bırakılır, ciğerlere çekilmez. Nefese çekmeden dumandan daha fazlasını almak istiyorsanız bunun için retrohaling vardır, ama bu, baştan doğru bir yakış elde etmekten ayrı bir beceridir.
Sönerse ve yeniden yakmam gerekirse ne olur?
Önce gevşek külü hafifçe vurarak temizleyin, sonra yeniden yakmayı neredeyse ilk yakış gibi ele alın: soğuk, küllü ayağı doğrudan ateşe sokmak yerine, alevi doğrudan değdirmeden önce ayağı yeniden ısıtın. Birkaç dakika sönüp soğumuş bir puro, yeniden yakıldığında ilk birkaç çekişte biraz farklı, daha acı bir tat verir; bu bir sorun belirtisi değil, normaldir. Toplulukta yeniden yakmanın zamanlama ve nerede yapılacağına dair kendine özgü sessiz görgü kuralları vardır ve bunlar deneyimli içicilerin bile yanlış yaptığı puro görgü kuralları hataları yazısında anlatılıyor.
Bu aşamadaki en yaygın hatalar nelerdir?
| Hata | Neden Olduğu Sorun | Çözüm |
|---|---|---|
| Kapak yerine omuzu kesmek | İçerken sarma yaprağı çözülmeye başlar | Kıvrımın üstünden, daha küçük artışlarla kesin |
| Alevi doğrudan ayağa değdirmek | Bir taraf önce tutuşur; düzensiz, kano biçimli yanma | Önce tütsüleyin, alevi tütünün hemen altında tutarak |
| Tütsülerken döndürmemek | Aynı tek taraflı tutuşma, daha yavaş bir versiyonu | Puro alevin yakınındayken sürekli döndürün |
| Kokulu veya sıvı yakıtlı bir alev kullanmak | İlk birkaç çekişte kimyasal tat | Sade bütan kullanın veya kibritin kükürdünün önce tamamen yanmasını bekleyin |
| İlk kararma noktasında yandığına karar vermek | İlk birkaç dakika çekiş zayıf veya düzensiz hisseder | Durmadan önce tam ve eşit bir turuncu halka olup olmadığını kontrol edin |
Kendi yanışlarınız purodan puroya tutarsız oluyorsa, sorunun sizden mi yoksa tütünden mi kaynaklandığını anlamanın en hızlı yolu, her birini nasıl kestiğinizi ve yaktığınızı, içim hakkındaki düşüncelerinizle birlikte not almaktır. Bir düzine kayıt boyunca ortaya çıkan bir örüntü, tek bir puronun hatırasının asla veremeyeceği kadar açıktır.
Özet
- Omuzun üstünden, kapağın düz kısmından kesin ve doğal hissettirenden daha azını alın.
- Ayağı alevin içinde değil yakınında döndürerek, tüm kenar ısınana kadar tütsüleyin.
- Temiz bir yakış, tek bir kararmış nokta değil, ayağın etrafında tam ve eşit bir turuncu halka gösterir.
- Sade, kokusuz bir alev kullanın; sıvı yakıtlı çakmaklar ve kokulu kibritler ilk birkaç çekişi bozar.
- Yeniden yakış da ilk yakışla aynı şekilde başlar: alev değmeden önce ayağı ısıtın.