วิธีสูบซิการ์: คู่มือเริ่มต้นแบบไม่เร่งรีบสำหรับครั้งแรก
การสูบซิการ์ คือการตัดเฉพาะส่วนหัว (cap) จุดไฟที่ปลายให้ติดอย่างสม่ำเสมอ จากนั้นดูดควันเบา ๆ ประมาณนาทีละครั้ง โดยเก็บควันไว้ในปากเพื่อลิ้มรสชาติ ไม่ใช่สูดเข้าไปในปอด วางซิการ์ลงระหว่างแต่ละครั้งที่สูบ ปล่อยให้ขี้เถ้ายาวขึ้นตามธรรมชาติ และหยุดสูบได้ทันทีที่มันไม่สนุกอีกต่อไป ไม่มีขั้นตอนไหนที่ต้องเร่ง และความช้านี่แหละคือเสน่ห์หลักของมัน
ส่วนที่เหลือของคู่มือนี้จะพาคุณไปทีละขั้นตอนตลอดช่วงการสูบ เพื่อให้คุณรู้ว่าควรคาดหวังอะไรก่อนเริ่ม
เริ่มจากซิการ์ที่สูบง่าย
ซิการ์มวนแรกจะสูบได้ดีขึ้นถ้ามันให้อภัยความผิดพลาดได้ มีสองปัจจัยหลักที่สำคัญ คือสีใบยาซองนอก (wrapper) และขนาด
สีของใบยาซองนอกให้เบาะแสคร่าว ๆ เกี่ยวกับความแรงและคาแรกเตอร์ ในคลังข้อมูลของ Paradigm ซิการ์ 2,766 มวนจากทั้งหมด 11,511 มวนที่มีการบันทึกข้อมูลใบยาซองนอก (24%) เป็นสายพันธุ์ Connecticut และในจำนวนซิการ์ใบยาซองนอก Connecticut 2,766 มวนที่มีการบันทึกระดับความแรง 82% ถูกจัดว่าอ่อน (mild) นั่นไม่ได้แปลว่าซิการ์สีแบบ Connecticut ทุกมวนจะอ่อนเสมอไป แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่สมเหตุสมผลหากคุณต้องการอะไรที่เบา ๆ หากอยากเข้าใจเหตุผลเบื้องหลัง ลองอ่านสิ่งที่สีและรูปทรงของซิการ์บอกคุณก่อนจุดไฟ
สำหรับขนาด ทรง Robusto หรือ Toro เป็นจุดเริ่มต้นที่คนนิยมกัน ในคลังข้อมูล ซิการ์ทรง Robusto มี 2,166 มวน (19%) และทรง Toro มี 2,213 มวน (19%) ดังนั้นคุณจะมีตัวเลือกให้พิจารณามากพอ ขนาดเหล่านี้มักใช้เวลาสูบประมาณหนึ่งชั่วโมง จึงควรเคลียร์เวลาช่วงเย็นไว้ก่อนเริ่ม ซิการ์ที่ใหญ่มากอาจรู้สึกเป็นภาระถ้าคุณยังใหม่กับเรื่องนี้
ความแรง (strength) ความหนักแน่น (body) และรสชาติ (flavour) เป็นสามสิ่งที่แตกต่างกัน และมือใหม่มักสับสนระหว่างกัน หากต้องการเจาะลึก ลองอ่านความแตกต่างระหว่างความแรง ความหนักแน่น และรสชาติ
เตรียมซิการ์และบรรยากาศ
เลือกมุมสงบที่มีอากาศถ่ายเทแต่ไม่มีลมโกรก มีเก้าอี้ที่นั่งสบาย และที่เขี่ยบุหรี่ที่มีขอบรองวางกว้าง เตรียมน้ำดื่มไว้ด้วย เครื่องดื่มรสหวานหรือมีนมอาจทำให้ประสบการณ์นุ่มลง แต่น้ำเปล่าจะช่วยให้ปากสะอาดและช่วยให้คุณสังเกตได้ว่าซิการ์กำลังให้รสชาติอะไร
นำซิการ์ออกจากซองและสำรวจดู ควรรู้สึกแน่นสม่ำเสมอ ไม่มีปุ่มแข็งหรือจุดนิ่มฟองน้ำ ลองดมกลิ่นใบยาซองนอกดูก็ได้ นักสูบบางคนสังเกตกลิ่นหญ้าแห้ง ไม้ซีดาร์ หรือโกโก้ ก่อนจุดไฟ
ตัดส่วนหัว (cap)
ซิการ์ส่วนใหญ่มีหัวปิดเป็นทรงกลม cap คือชิ้นเล็ก ๆ ของใบยาซองนอกที่ยึดส่วนหัวไว้ คุณต้องเปิดส่วนหัวเพื่อให้ควันผ่านได้ แต่ควรตัดเฉพาะส่วน cap เท่านั้น ไม่ตัดเกินกว่านั้น
- ตัดเหนือส่วนไหล่เล็กน้อย ตรงที่ cap โค้งลง เพื่อให้ตัดออกเพียงแผ่นบาง ๆ
- ใช้การตัดครั้งเดียวที่มั่นใจด้วยที่ตัดที่คมกริบ ใบมีดทู่อาจทำให้ใบยาซองนอกฉีกขาด
- ถ้าตัดลึกเกินไป ใบยาซองนอกอาจเริ่มคลายตัวขณะสูบ
ที่ตัดแบบกิโยติน แบบเจาะรู (punch) และแบบตัววี (V-cutter) ต่างทำหน้าที่เดียวกันแต่ด้วยวิธีต่างกัน รายละเอียดทั้งหมดของวิธีตัดและจุดซิการ์ให้ไม่พลาดตั้งแต่ต้น ครอบคลุมแต่ละวิธี และความแตกต่างระหว่างที่ตัดทั้งสามแบบ ก็มีอธิบายไว้ในคู่มือแยกอีกบทความ
ก่อนจุดไฟ ให้ลองดูดอากาศผ่านซิการ์ที่ยังไม่จุดไฟ (dry draw) ควรรู้สึกถึงแรงต้านเบา ๆ คล้ายกับการดูดผ่านหลอด ถ้ารู้สึกตันสนิทหรือหลวมแปลก ๆ นั่นเป็นสัญญาณบอกอะไรบางอย่างก่อนที่คุณจะเสียเวลาไปกับมัน
จุดไฟอย่างช้า ๆ และสม่ำเสมอ
ใช้ไฟแช็กแบบบิวเทนหรือไม้จุดไฟ (spill) ไฟแช็กที่มีน้ำมันมากหรือไม้ขีดที่มีกำมะถันเยอะอาจทิ้งรสชาติที่คุณจะสังเกตได้ การจุดไฟเป็นขั้นตอนที่มือใหม่มักเร่งรีบ ดังนั้นให้เวลากับมันสักหนึ่งนาที
- ถือส่วนปลาย (foot) ของซิการ์ไว้เหนือเปลวไฟเล็กน้อยโดยไม่ให้สัมผัส แล้วหมุนซิการ์ช้า ๆ ขั้นนี้มักเรียกว่า toasting ซึ่งเป็นการอุ่นใบยา
- นำซิการ์เข้าปาก นำเปลวไฟเข้ามาใกล้ และดูดเบา ๆ พร้อมกับหมุนซิการ์ต่อไป
- สังเกตส่วนปลาย ควรเห็นวงไฟที่ติดสม่ำเสมอรอบ ๆ
- เป่าเบา ๆ ที่ส่วนปลายเพื่อตรวจสอบ ถ้าด้านใดด้านหนึ่งติดไฟช้ากว่า ให้แต้มไฟเพิ่มที่ด้านนั้น
อย่าเผาส่วนปลายจนไหม้เป็นสีดำ การจุดไฟอย่างนุ่มนวลและทั่วถึงคือสิ่งที่คุณต้องการ
สูบเบา ๆ อย่าสูดเข้าปอด
นี่คือความแตกต่างหลักระหว่างซิการ์กับบุหรี่ คุณไม่สูดควันเข้าปอด แต่ดูดเข้าปาก เก็บไว้สักครู่ ลิ้มรส แล้วปล่อยให้ลอยออกไป
- การสูบหนึ่งครั้งทุก 45 ถึง 60 วินาทีเป็นจังหวะที่คนนิยมใช้ ถ้าซิการ์เริ่มดับ แสดงว่าคุณรอนานเกินไป ถ้ารู้สึกร้อนหรือแสบ แสดงว่าคุณสูบเร็วเกินไป
- ดูดเบา ๆ การดูดแรงจะทำให้ใบยาร้อนและมักให้รสชาติที่คมหรือขม
- ระหว่างที่ยังไม่สูบ ให้วางซิการ์พักไว้ในที่เขี่ยบุหรี่ ไม่ควรคาบไว้ในปากตลอด
เมื่อคุณคุ้นเคยแล้ว อาจลองปล่อยควันเล็กน้อยออกทางจมูกดูได้ retrohaling คืออะไร และทำไมนักสูบที่มีประสบการณ์ถึงทำกัน เป็นขั้นต่อไปที่น่าลอง แต่ไม่ใช่สิ่งจำเป็น
จัดการขี้เถ้าและจับจังหวะการสูบ
ไม่ต้องเขี่ยขี้เถ้าหลังสูบทุกครั้ง ขี้เถ้าที่แน่นและเกาะอยู่ได้นานถือเป็นเรื่องปกติ คุณสามารถปล่อยให้มันร่วงลงที่เขี่ยบุหรี่เองตามธรรมชาติ หรือเขี่ยเบา ๆ เมื่อมันยาวขึ้น อย่าบี้หรือขูดซิการ์
ถ้าซิการ์ดับ ไม่ได้แปลว่ามันเสียแล้ว ให้เขี่ยขี้เถ้าออก เป่าผ่านซิการ์เบา ๆ เพื่อไล่ควันเก่าออก แล้วจุดไฟใหม่ที่ส่วนปลาย ถ้ามันยังไหม้เอียงไปด้านเดียวหรือให้รสขม ลองอ่านปัญหาการไหม้และการดูดที่พบบ่อย พร้อมวิธีแก้ไข เพื่อหาสาเหตุ
สังเกตการเปลี่ยนแปลง
ซิการ์มักไม่ใช่ประสบการณ์เดียวตลอดทั้งมวนตั้งแต่ต้นจนจบ นักสูบหลายคนแบ่งมวนออกเป็นสามส่วน (thirds) และบางคนสังเกตว่ารสชาติ ความเข้มข้น หรือเนื้อสัมผัสเปลี่ยนไปตามที่สูบ หากอยากเข้าใจเหตุผล ลองอ่านทำไมซิการ์ถึงให้รสชาติแตกต่างไปมากในช่วงสามท้าย
คุณไม่จำเป็นต้องสูบให้หมดมวน หลายคนหยุดสูบเมื่อซิการ์ร้อน ขม หรือแค่รู้สึกน่าสนใจน้อยลง และนั่นก็เป็นเรื่องปกติโดยสิ้นเชิง
ดับซิการ์และจดบันทึก
เมื่อสูบจบแล้ว วางซิการ์พักไว้ในที่เขี่ยบุหรี่และปล่อยให้มันดับไปเอง อย่าบี้ดับแบบบุหรี่ ซิการ์ที่ถูกปล่อยไว้มักจะค่อย ๆ ดับเองอย่างเงียบ ๆ ไม่มีปัญหา
จากนั้นใช้เวลาสักครู่จดสิ่งที่คุณสังเกตเห็นไว้ขณะที่ความรู้สึกยังสด ๆ อยู่ เช่น การจุดไฟเป็นอย่างไร การดูดรู้สึกอย่างไร คุณลิ้มรสอะไรในแต่ละช่วงสามส่วน และคุณจะลองอะไรที่คล้ายกันอีกครั้งหรือไม่ การจดบันทึกสั้น ๆ หลังการสูบแต่ละครั้งคือวิธีที่คุณจะค่อย ๆ เรียนรู้ความชอบของตัวเอง Paradigm ถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้โดยเฉพาะ คุณสแกนซิการ์ทั้งมวน ไม่ว่าจะเป็นแบนด์ ใบยาซองนอก รูปทรง cap และขนาด เพื่อระบุชนิดซิการ์ จากนั้นบันทึกความรู้สึกของคุณไว้ในบันทึกส่วนตัว หากต้องการโครงสร้างง่าย ๆ สำหรับการเขียนบันทึก ลองอ่านแนวทางการลิ้มรสซิการ์ที่สร้างขึ้นจากสามส่วนและคะแนนแบบง่าย และCigar 101 ก็ครอบคลุมพื้นฐานกว้าง ๆ สำหรับผู้เริ่มต้น
สูบอย่างช้า ๆ ดื่มน้ำบ้าง และมองซิการ์มวนแรก ๆ เป็นการฝึกฝน เป้าหมายคือการเพลิดเพลินไปกับชั่วโมงนั้น ไม่ใช่แค่สูบให้มันผ่านไป